Alweer zes jaar geleden werd ik voor het eerst gevraagd of ik voor de school de eindejaar musical wilde vastleggen op video. Dit jaar dus voor de zesde keer een dik uur lang de hele musical op beeld en geluid vastleggen en er in een zeer korte tijd een DVD van maken zodat de kinderen van groep 7 en 8 er een blijvende herinnering van mee naar huis kunnen nemen.

Elk jaar een andere musical en elk jaar moet de docent weer afwachten hoeveel en welke kinderen hij in de klas krijgt. We hebben een jaar gehad waarin er maar zes kinderen de school verlieten, dit jaar was de groep iets groter; zestien. En omdat groep zeven ook mee deed was het totaal aantal leerlingen plotseling gegroeid naar een totaal van zevenentwintig.

Dat betekende dit jaar dus een topdrukte. Zowel voor de docent als voor mij. Hij moest die hele groep met een mooi verhaal op het podium krijgen en ik moest het in een paar uur vast leggen en als het mogelijk was binnen 48 uur alle kinderen voorzien van een aandenken. Geen geringe taak, temeer er ook nog een opname gemaakt wordt van het afscheidsfeest.

Over de aantallen en de hoeveelheid tijd die er in gaat zitten ga ik echter niet schrijven. Het gaat meer over de verlichting. Verlichting? Jazeker! Die is zeer belangrijk bij het filmen in een donkere zaal met een heleboel kinderen op een podium. De verlichting kan te fel zijn, dan krijg je allemaal witte kopjes op het podium en de verlichting kan ook te zwak zijn, dan krijg je allemaal donkere kopjes….enfin, je begrijpt het wel: licht is super belangrijk.

De afgelopen jaren werd door de school altijd een setje lampen gehuurd die net iets te sterk waren voor het kleine podium. En ja, af en toe vlogen zelfs de stoppen door tijdens de voorstelling en dat zorgde dan weer voor de nodige hilariteit en nervositeit. Dat laatste probleem is in de loop der jaren echter opgelost door een stel kabels door de school te trekken voor een betere verdeling op de groepenkast. Op die manier moest er alleen nog gelet worden op de felheid van de verlichting en dat kon gemakkelijk worden opgelost door het wat te dimmen. Op die manier kon ik dan prima de opnames maken.

Dit jaar werd ik echter onaangenaam verrast door een zeer enthousiaste mededeling dat de oude lampen waren vervangen door LED verlichting. LED PAR lampen om precies te zijn. De  schrik sloeg me letterlijk om het hart en ik ben ook meteen gaan testen met mijn camera om mijn vermoedens te bevestigen.

Wat was er dan aan de hand: LED verlichting kun je net als normale lampen tegenwoordig in allerlei vormen en kleuren in de winkel kopen. Er is helemaal niets mis met LED verlichting, als het volop brand, maar zodra je het gaat mengen, of nog erger: dimmen, dan heb je als cameraman plotseling een groot probleem. Vooral als de dimmer niet doet wat hij zou moeten doen.

De dimmer bij de PAR LED lampen was ook bij deze set niet gemaakt zoals hij zou moeten zijn. De dimmer deed precies wat hij ook bij een stel normale lampen zou doen: een stukje van de sinus (50 herz) afhalen. Voor ons oog gebeurt er helemaal niets, behalve dat het lijkt dat de LED lampen minder fel licht gaan schijnen, maar voor de camera gebeurt er iets verschrikkelijks. De LED lampjes gaan namelijk knipperen. De dimmer laat ze aan en uit gaan en door dat tempo te regelen lijkt het alsof het licht minder fel wordt. Langer aan betekend meer licht, langer uit betekend minder licht. En dat doet die dimmer 50 keer per seconde. Aan…uit…aan…uit….

Een camera legt het beeld vast met 25 beeldjes per seconde. En als je dat LED licht tegenover de camera zet krijg je dus het effect van LED in beeld: aan….uit….aan…uit…..Allemaal beelden met horizontale balken boven elkaar: de een licht, de ander donker. Ik noem het een zebra beeld.

Om dit grote probleem op te lossen hebben we in overleg met de school en de docent besloten om de musical twee keer op te nemen. Een keer met vijf gewone 75 watt lampen boven het podium en de tweede keer met de LED en de vijf lampen samen. En juist die combinatie was geheel onverwacht de redding van de hele problematiek rondom de LED lampen: menglicht. De vijf lampen (bovenin de foto te zien) van 75 watt verlichten het podium constant. Ze gloeien en zorgden voor een evenwijdige verdeling van het licht over het podium. Het licht van de LED lampen werd daarmee als het ware opgevuld. Het licht menge prachtig tot een geheel en daar kwamen we vlak voor de start van de musical achter.

Blijdschap alom. Vooral bij mij, want ik had vooraf bij vele experts om raad en daad gevraagd, maar niemand kwam echt met een oplossing. De angst voor een verloren opname van die avond was dan ook groot. Toen die angst echter was verdwenen zijn Ronald en ik ons volop gaan concentreren op een prachtige opname. Ronald hielp dit jaar mee met zijn nieuwe Canon XF100 en ik maakte closeups van de kinderen op het podium. Dezelfde avond werd al dat materiaal al in een wachtrij gezet om op vrijdag tot een DVD gemonteerd te worden. Dezelfde avond verlieten alle DVD’s ons huis en werden Dewi en ik met open armen overal ontvangen door de ouders en de kinderen van groep 7 en 8.

Het eerste wat ze uiteraard vroegen was: ‘krijg ik er ook een?’….uiteraard! En hun tweede vraag: ‘Is dit nou een mix van beide musicals of alleen van de ochtend?’. Toen ik ze vertelde dat het uitsluitend opnames waren van de laatste voorstelling klonk er een luid gejuich. De tweede voorstelling was veel beter geweest en heel stilletjes hadden ze allemaal gehoopt dat het toch was gelukt. Ik kon ze met een gerust hart vertellen dat de vijf gloeilampen hun werk hadden gedaan. Ze stonden er allemaal prachtig op. Kinderen blij, docent blij, school blij en ik denk dat ik volgend jaar weer klaar moet staan voor de zevende keer. Wat mij betreft geen probleem want het blijft een van de leukste opdrachten in het hele jaar. Volgend jaar wordt het zelfs extra spannend want Dewi en haar klas doen dan voor het eerst mee als groep 7.